De verwachting is dat de eikenprocessierups (EPR) zich in 2026 slechts beperkt zal verspreiden in Limburg en Vlaanderen. Sinds 2020 zien we in onze regio een duidelijke terugval. De soort is niet verdwenen, maar de meeste waargenomen nesten blijven klein, vaak niet groter dan een golfbal.
Toch is waakzaamheid nodig. De eikenprocessierups kan zich snel herstellen: één vrouwtje kan meer dan 100 nakomelingen hebben en op twee jaar tijd opnieuw tot overlast leiden.
Verspreiding in Vlaanderen en Limburg
De voorbije jaren waren er nog enkele grotere haarden, onder meer in Kontich en Wuustwezel, waar gericht ingrijpen nodig was. In Limburg zagen we de meeste waarnemingen eerder in het westen van de provincie dan in het traditionele kerngebied rond Bree - Kinrooi.
Door de lage plaagdruk is de preventieve bestrijding in veel gemeenten stopgezet. Dat is positief voor de biodiversiteit, de gezondheid van mens en dier en het gemeentelijk budget. Tegelijk blijft het belangrijk om alert te blijven. Het registreren van meldingen aan jouw gemeente en het gericht opvolgen van eventuele haarden blijft ook dit jaar aangewezen.
De eerste rupsen zijn al waargenomen. Dat is ongeveer een week vroeger dan de voorbije jaren. Dit vraagt geen extra maatregelen, maar is wel nuttig om weten bij monitoring en communicatie.
En de dennenprocessierups?
De voorbije maanden verscheen er regelmatig berichtgeving over de dennenprocessierups. Deze soort werd al sporadisch waargenomen in Wallonië, maar voorlopig enkel in zeer kleine aantallen.
In Limburg en aan de provinciegrenzen hangen dit jaar feromoonvallen om eventuele eerste waarnemingen op te volgen. Volgens Franse onderzoekers zal deze soort maar langzaam noordwaarts uitbreiden en is grootschalige hinder op korte termijn niet te verwachten.
