Maart 2026 - Deze maand graven we wat dieper in het menselijk brein met forensisch psychiater Lieve Dams.
Al bijna 59 jaar noemt Lieve Heusden-Zolder haar thuis. Alleen tijdens haar studententijd week ze even uit naar Leuven. “Maar ik wist altijd dat ik zou terugkeren,” vertelt ze.
“Hier liggen mijn wortels. Hier wilde ik mijn leven en mijn praktijk uitbouwen.”
Lieve studeerde geneeskunde aan de KU Leuven. Nog vóór ze zich specialiseerde, werkte ze zes jaar vrijwillig in het Sint-Franciscus Ziekenhuis, op de afdeling interne geneeskunde. Gaandeweg merkte ze dat ze op zoek was naar een vakgebied waarin ze niet alleen medisch, maar ook menselijk én intellectueel maximaal werd uitgedaagd. Die zoektocht bracht haar bij de psychiatrie, en meer bepaald bij de forensische psychiatrie.
“De menselijke geest en de maatschappelijke context waarin iemand leeft, blijven mij elke dag boeien. Het is complex, maar net dat maakt het zo bijzonder.” In 1999 richtte ze het Centrum Berkenwinning op, een centrum waar mensen begeleid en onderzocht worden, zowel binnen een regulier als een forensisch kader, en zonder leeftijdsgrens. Later, vanaf 2019, volgde ze bijkomende opleidingen in de esthetische geneeskunde. Zo ontstond Atelier Esthétique. Voor sommigen lijkt dat een onverwachte combinatie, maar voor Lieve voelt het logisch aan.
“Op verschillende manieren mensen helpen om zich beter te voelen… dat is de rode draad in alles wat ik doe.”
En ze doet het allemaal met een glimlach, die kenmerkende glimlach die ze van haar ouders meekreeg.
Naast haar werk in de praktijk geeft Lieve ook les. Ze is professor forensische psychiatrie en doceert onder meer aan de Universiteit Maastricht, PXL Hogeschool, Thomas More en het Instituut voor Gerechtelijke Opleiding. Haar kennis doorgeven aan nieuwe generaties zorgverleners ziet ze als een belangrijke opdracht.
Wanneer we haar vragen naar haar favoriete plekjes in de gemeente, hoeft ze niet lang na te denken. De kerk van Eversel draagt een bijzondere betekenis. “Ik ben er gedoopt, deed er mijn communie en vormsel, ben er getrouwd en ook mijn kinderen zijn er gedoopt. Dat is een plek vol warmte en levensgeschiedenis.” Ook Kasteel Meylandt noemt ze graag. “Het is een prachtige plek in het groen. Ik kom er te weinig, maar telkens als ik er ben, vind ik er rust.” En tot slot het gemeentehuis. Misschien een verrassende keuze, maar voor Lieve heel vanzelfsprekend. “Ik word er altijd vriendelijk ontvangen en goed geholpen. Dat maakt een verschil. Daar mogen we als gemeente trots op zijn.”
Wat de toekomst brengt? Voor Lieve is het antwoord duidelijk:
“Arts zijn is voor mij geen job, maar een manier van leven.”
Dus wil ze gewoon blijven doen wat ze het liefste doet. Mensen helpen. Blijven bijleren. En haar ervaring delen. “Mijn leven gaat te kort zijn om alles te doen wat ik nog wil doen,” lacht ze.
