Kunstgalerij De Mijlpaal - Lut Maris

In het hart van onze gemeente staat een gebouw dat al meer dan dertig jaar een bijzondere plek inneemt in het Limburgse kunstlandschap: Kunstgalerij De Mijlpaal. De galerij werd opgericht in 1993 en dankt haar naam aan de imposante hoogspanningspyloon die letterlijk door het gebouw loopt. “Die toren was nooit een obstakel, maar net een inspiratiebron,” klinkt het bij het team achter de galerij. “Hij staat symbool voor de energie die hier tussen kunst en publiek ontstaat.”

Het gebouw zelf draagt een stukje lokale geschiedenis met zich mee. Ooit was het het ouderlijk huis van bezieler Lut Maris. Haar ouders baatten er vroeger een speelgoedwinkel uit, maar Lut gaf het pand een nieuwe bestemming. Het werd hertekend, gemoderniseerd en groeide het uit tot een bijzondere tentoonstellingsruimte waar hedendaagse kunst, design en etnische kunst elkaar ontmoeten.

Vanaf het begin koos De Mijlpaal resoluut voor dialoog. De galerij brengt bewust gevestigde namen samen met jonge kunstenaars en vertrekt daarbij vaak vanuit een duidelijk concept. Die spanning – tussen oud en nieuw, vorm en inhoud, kleur en klank, hier en elders – vormt de rode draad doorheen het programma. “We willen geen losse werken tonen, maar verhalen creëren,” klinkt het. “Een tentoonstelling moet een ervaring zijn.” Die visie bracht De Mijlpaal ook buiten de eigen muren. Regelmatig treedt de galerij op als curator van ‘extra muros’-tentoonstellingen, vaak in historische gebouwen in binnen- en buitenland, waarbij telkens opnieuw vanuit een sterk concept wordt gewerkt.

Gedurende tien jaar was er bovendien een tweede locatie in Knokke-Heist. Daar vonden heel wat Limburgse kunstenaars de weg naar een ruimer publiek aan de kust.

De energie van Lut blijft hier voelbaar.

Na het overlijden van Lut Maris in 2025 staat vandaag een nieuwe generatie aan het roer. Haar vijf kinderen, samen met kleinkinderen en partner, zetten de dagelijkse werking verder. De missie blijft onveranderd: kunst verbinden met mensen.

Het team hoopt nog vele jaren diezelfde hoogspanning te laten ontstaan – tussen kunst, kunstenaars en bezoekers – onder de Mijlpaaltoren.